AllerdingenBlogGeen categorie

De muis

Toen ik een jaar of 10 (?) was wilde ik een muis. Ik had al een konijn, en we hadden een parkiet, dus mijn moeder vond het niet nodig dat er ook nog een muis bij kwam. Ik heb geen idee meer waarom ik per se een muis wilde, maar kennelijk was de drang zo sterk dat ik op een dag besloot om toch een muis te nemen. Een schoenendoos had ik omgebouwd tot muizenhuis. De muis die ik uitzocht in de dierenwinkel was grijs met wit en ik betaalde 4 gulden voor hem. De enige die ik geïnformeerd had over mijn aankoop was mijn broer.

Ik vond dat het beestje best toe kon met het konijnenvoer dat ik ongezien mee naar mijn kamer smokkelde. Daarnaast gaf ik hem water en alle aandacht die een muis zich wensen kon. Tot we op een dag op vakantie gingen. Vanwege de illegale status van de muis was het lastig om een tijdelijke opvanglocatie te regelen, bovendien was het vakantietijd. Op aanraden van mijn broer (“een muis kan best een weekje overleven met genoeg eten en drinken”) besloot ik de muis alleen thuis te laten. Ik liet hem achter met een berg konijnenvoer waar je u tegen zegt en een waterrantsoen voor een week.  In zijn schoenendoos.

Iedereen kan op zijn vingers natellen wat er gebeurde. Een muis is een knaagdier en een schoenendoos is van karton. Toen ik van vakantie terugkwam, holde ik meteen de trap op naar mijn kamer. Daar bleek dat mijn broer gelijk had gekregen wat betreft de overlevingskansen van de muis. Hij had alleen een klein detail over het hoofd gezien.

[singlepic id=1490 w= h= float=none]

(Uiteindelijk heb ik het mijn moeder moeten vertellen natuurlijk. Tot middernacht hebben we tevergeefs met de hele familie geprobeerd de muis te vangen. Pas de volgende ochtend (ik ben gaan slapen met eten en drinken voor de muis naast mijn bed) kon ik hem vangen. Die middag mocht ik een echte muizenkooi kopen.)

 

Geef een reactie